شعربا گویش بردخونی(استان بوشهر)-تش می گرت-
دل مــی گرت اززندگی ، دل می گرت هررو شـــــوا
تش می گرت معکاییشیت هرچی که مم میت ازخدا
صب تا پسین تک دو بزه ، بــر ای بره بـــر او بــره
شــــو بازبـــارت بارتن ،لنگــــات درازن تو هــــــــــوا
ات میت همیشه خوش بشی هیچت نمیشان هاکنی
یـــک رو دلـــــت زن می کشت ،یک رو دلت پیل وپلا
ات گ کـــرشی ام نمیت تـــا کنگ لیـــــتم ام هسن
خــــیلی دلت صافن، اما کـــاکـــــــا کمی شی پات بپا
خوت می شری شپ می زنی می شی هوای میلسی
تــــــف مــــی کنن تو صورتت یعنی که بوش گندن گنا
چـــــاکــــن همه کلـــــوناشو ولتــــــربســــاط منکلن
می شـــــی تو خونت می نخی با مشتی درد بی دوا
امــــرو اگــــه کـــــارت گرت ،شکر خـــدا هاکو رفیک
انـــــدیم که نایـــی باکـــی نی او خوش بزرگن تا سوا
زمستان ۷۹
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم بهمن ۱۳۸۸ ساعت 7:59 توسط ابراهیم ثابت
|
به وبلاگ شمیم شعرفارسی ابراهیم ثابت خوش آمدید.من کارشناس ارشدزبان وادبیات فارسی،دبیرادبیات مدارس متوسطه وراهنمایی کنگان هستم .چندین سال به عنوان مسئول انجمن شعروادب این شهرستان بوده ام ،لیسانسم راازدانشگاه تهران وفوق لیسانسم را ازدانشگاه پیام نور اصفهان گرفته ام.